Crm dla kancelarii a zachowanie dyskrecji

2019-03-07

Crm dla kancelarii to także zastrzeganie dyskrecji zawodowej, będącej tym samym mechanizmem ochrony i to przede wszystkim praw osobistych określonej jednostki.


Mowa tu o prawie do prywatności czy też swobody komunikowania się, a zatem swobód o randze konstytucyjnej (art. 47 i art. 51 Konstytucji RP) — jest on przez swojego prawodawcę obwarowane karną sankcją, to oczywiście taka tajemnica nie jest jednak chroniona w sposób absolutny, jest tak z uwagi na pojawienie się możliwej kolizji z interesami natury ogólnej. W szczególności bardzo problematyczna staje się kolizja z interesami wymiaru sprawiedliwości, szczególnie na gruncie karnego procesu niekiedy odnoszącego się do crm dla kancelarii http://mecenasit.pl/kancelarie/.


Przy czym realizacja głównego celu w postępowaniu karnym, to jest trafnej represji karnej, bowiem wymaga ona poczynienia faktycznych ustaleń, które zgadzają się z rzeczywistością, a na prawdę o takowe jest trudno i to bez przeprowadzenia wszelkich pomocnych w określonej sprawie dowodów. Właśnie tutaj zaczyna przejawiać się nierzadka w tej praktyce kolizja między koniecznością zachowania tajemnicy zawodowej i obowiązkiem dostarczenia wszystkich potrzebnych dowodów w postępowaniu karnym. Dla interpretacji znamion art. 266 § 1 k.k. istotne, typizowane w nim przestępstwo zaliczane jest do tak zwanych przestępstw indywidualnych właściwych, gdyż warunkiem koniecznym jest stwierdzenie karalności ujawnienia informacji czyli ustalenie, iż na sprawcy jest złożony obowiązek zachowania wszelkiej tajemnicy zawodowej i taki właśnie obowiązek na taką informację się rozciągał. Obowiązek taki wynika oczywiście nie tylko z przepisów Kodeksu karnego, lecz również z norm regulujących pewnych zasad w wykonywaniu poszczególnych zawodów w aspekcie crm dla kancelarii.


Przepis art. 266 § 1 k.k. jednoznacznie odsyła do właśnie tych regulacji, tym samym wymagając, aby ujawnienie tajemnicy zawodowej następowało wbrew przepisom ustawy albo przyjętemu na siebie zobowiązaniu. Tak, jak użyte w art. 266 § 1 k.k. sformułowanie doskonale ma się do problematyki wszystkich źródeł zawodowej dyskrecji? Podstawowym źródłem co do obowiązku zachowania zawodowej tajemnic, oczywiście jest ustawa — mowa tu o rozlicznych funkcjach w systemie prawa jak akty normujące zasady w wykonywaniu poszczególnych zawodów albo prowadzenia określonej działalności odnoszącej się do crm dla kancelarii. Jako trzecie, po ustawie oraz etyce, jako źródło zawodowej dyskrecji jednoznacznie wskazuje się umowę. Nie można mieć żadnych wątpliwości, iż każdy kto korzysta ze swobody kontraktowania powinien się zobowiązać do utrzymania w tajemnicy powierzonych mu wcześniej informacji, wyróżnienie jest tylko w przypadku zobowiązania jako źródła samej zawodowej dyskrecji i należy ograniczyć ja co do wypadków, gdy jednak w odniesieniu do określonej profesji występuje brak jest to przepis albo norma etycznych, która nakazuje jej zachowanie. Przepis art. 266 § 1 k.k. z dużą pewnością wpływa na wypadki ujawnienia posiadanych tajemnic zawodowych, ustanowionej na mocy przepisu ustawy; często się nawet wydaje, że ustawodawca zastosował słowa ustawa w bardzo szerokim rozumieniu, obejmującym również przepisy rozporządzeń. Na pewno odnosi się on również do naruszenia, jeszcze bardzo rzadkiego w praktyce — obowiązku dyskrecji zawodowej, które jest oparta na zobowiązaniu umownym.